Boek
Nederlands

Boze tongen

Tom Lanoye (auteur)
+1
Boze tongen
×
Boze tongen Boze tongen
In de reeks:
Derde deel van een trilogie over een corrupte en gedegenereerde Vlaamse familie.
Titel
Boze tongen
Auteur
Tom Lanoye
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2002
436 p.
ISBN
90-446-0124-5 90-446-0159-8

Besprekingen

Tom Lanoye voltooit Monster-trilogie

Overweldigende schwung

Heeft alles met alles te maken? De vraag was open blijven liggen na het tweede deel van Tom Lanoyes trilogie over het België van de grote schandalen. Neen, stelt hij nu. Hij rondt zijn epos magistraal af, maar een groot aantal verhaallijnen laat hij rafelig liggen. Waar was het hem dan wel om te doen?

In Boze tongen vertelt Tom Lanoye hoe het een aantal familieleden Deschryver, soms heel ver van elkaar verwijderd, verder vergaat. De wanhopige en labiele Katrien verminkt zich - veelzeggend, symbolisch. Ze gaat herstellen bij haar twee tantes in hun huis in de Provence. Niemand weet waar haar vader Herman, de vroegere minister, op de loop met een pak geld, uithangt. Maar ex-onderzoeksrechter De Decker zit hem op de hielen. Zus Gudrun verzorgt hun depressieve moeder tot ze het niet meer aankan. Broer Bruno komt om bij een partijtje wurgseks. Broer Steven - uitgeweken naar Florida - bezwangert zijn Cubaanse vrouw, hoewel ze voor de schijn getrouwd zijn. Het wordt een bevalling met complicaties. En oom Leo, de tapijtengigant, krijgt zo genoeg van hopeloze zakelijke intriges dat hij voor een radicale oplossing kiest. Naarmate het boek vordert groeit de vrees dat Tom Lanoye al deze figuren letterlijk noch figuurlijk ooit nog bij elkaar krijgt. De apotheose - een gigantische hoop vernielin…Lees verder

Tom Lanoye over zijn 'Monstertrilogie'

Boze tongen heet de nieuwste roman van Tom Lanoye. Het is een grootse finale van een familie-epos dat alles zegt over de Vlaming, de Belg, de Grote en de Kleine mens. Het einde van een meesterlijke Monstertrilogie. Tom Lanoye: 'Het Goddelijk Monster is thuisgekomen.' En: 'Het zit dichter op mijn eigen huid dan men kan vermoeden.'

2002. Uitgerekend dit feestjaar verschijnt het einde van de trilogie. Het eerste deel kreeg de naam Het goddelijke monster mee. Het was een exposé waarin een familie werd geschetst, een politieke satire werd opgezet en het België van de laatste twintig jaar werd uitgebeend. Deel twee heette Zwarte tranen, het verhaal van toenemende raadsels en een uiteenvallende familie van contactgestoorde en conformistische individuen. In deel drie, dat helemaal het stilistisch en compositorisch waarmerk Lanoye draagt, zitten ze zichzelf op het vel. Narcistische zelfverminking en echo's uit een land dat België heet. Geschonden komt het Monster thuis. In het jaar dat we de Guldensporenslag herdenken.

Lanoye: ,,Als de hele trilogie in één band verschijnt, telt ze 1302 pagina's. Ook geen toeval. Welgeteld waren het er 1300, we hebben er twee bijgevoegd.''

Dit boek is op zich een feest voor Vlaanderen. Boze tongen, heet het. En die tongen spreken zoals ze gebekt zijn. Lanoye: ,,Het …Lees verder

Slot van de scandalitistrilogie

Het moet ondertussen behoorlijk stinken ten huize van Tom Lanoye. Er is geen beerput in België of de slagerszoon met een brilletje heeft er het deksel van gelicht, en er diep in gegraaid. Met de zopas verschenen roman 'Boze tongen' brengt Vlaanderens literaire tafelspringer de slotepisode, als afsluiter van de zogeheten 'Monster'-trilogie. In die drie romans maakt hij een scherpe diagnose van het aan scandalitis ten onder gaande landje aan de Noordzeekust.

De oorsprong van Tom Lanoyes drie grote politieke romans ligt in het werk op de korte baan: zijn columns. Daarin maakte hij zich in het begin van de jaren 90 al zorgen over het toenemende racisme in onze multiculturele maatschappij, de kloof tussen burger en politiek, en de teloorgang van de politieke en maatschappelijke zeden. Een voor een Louis Paul Boon-lezing geschreven tekst werd de basis van een pamflet, waarmee Lanoye door Vlaanderen trok. De verwende xenofobe, postmoderne burger wordt er virtuoos en genadeloos in te kijk gezet. Bang verschuilt die zich cocoonend achter zijn televisietoestel, de rolluiken neergelaten, terwijl buiten mensen worden verhandeld, voedsel vergiftigd, kinderen misbruikt... 'La littérature est politique (en omgekeerd)' was een titel uit Lanoyes columnbundel 'Tekst en uitleg/Woorden met vleugels' (2001). Niet enkel een rake titel, vooral een motto voor zijn nieuwe werk.

Lanoye vatte het plan op de wrange geschiedenis van het post-industriële Be…Lees verder

In Vlaanderens feestjaar verschijnt het derde deel van Lanoyes trilogie over de Vlaamsche familie Deschryver. In Het goddelijke monster (Li 1997, p. 635) vertelde de verteller al hoe Katrien per ongeluk haar echtgenoot neerknalde omdat ze dacht dat hij (precies hij, de impotente) een bronstig everzwijn was. Haar daad brengt de hele familie in opspraak, temeer omdat haar overleden echtgenoot een blocnoteboekhouding bijhield waarin de zwartere zaakjes van de familie werden opgetekend. Katriens vader, politicus en bankier, en zijn broer, de West-Vlaamse tapijtkoning, blijken niet zo zuiver op de graat als gedacht. Deel twee Zwarte tranen (Li 1999, p. 695), verhaalde hoe de familie uiteenviel. Katriens zoontje Jonas wordt bij een aanval in Bende-van-Nijvelstijl doodgeschoten, ze laat geen traan. Katrien blijft zwijgen. In Boze tongen is het niet anders. Katrien is de best bewaakte gevangene van het koninkrijk en toch slaagt ze erin te ontsnappen. Ze wandelt gewoon het…Lees verder
Deze roman is het derde deel van een trilogie; het eerste deel, 'Het goddelijk monster', verscheen in 1997 en het tweede deel, 'Zwarte tranen', in 1999*. De trilogie is de beschrijving van de corrupte familie Deschryver; de leden van deze familie zijn even pervers en schofterig als destructief. Het is een familie in verval. In dit derde deel verschuift de aandacht naar Katrien Klepkens. Deze is beeldschoon en geestelijk zo volkomen leeg, dat ze ieder geeft wat hij vraagt. Zij is de kwade genius achter brandstichting, moord en zelfverminking. In de gevangenis wordt ze bezocht door haar dode verwanten die haar op een weg ten goede wijzen. Blijkens deze roman ontwikkelt de cyclus zich van destructie naar een zekere moraliteit. Lanoye (1958) geeft een ontluisterend beeld van de moderne Belgische (en Nederlandse) samenleving. Hij schreef een moderne schelmenroman, boeiend, barok van vorm en bevolkt door beestachtige personages. Paperback; kleine druk.

Over Tom Lanoye

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door ©2017 Arthur Los Fotografie

Tom Lanoye (uitspraak: /lɑ'nwa:/; Sint-Niklaas, 27 augustus 1958) is romancier, dichter, columnist, scenarist en theaterauteur. Hij woont en werkt in Antwerpen (België) en Kaapstad (Zuid-Afrika).

Biografie

Lanoye was de jongste zoon van een slager. Hij bezocht in Sint-Niklaas het Sint-Jozef-Klein-Seminarie College, toentertijd nog een jongenscollege. Hij studeerde Germaanse Filologie en sociologie aan de Universiteit Gent. In die jaren was hij ook actief lid van het vrijzinnige Taalminnend Studentengenootschap (TSG) 't Zal Wel Gaan. Lanoye studeerde af op een scriptie getiteld De poëzie van Hans Warren. Hij publiceerde zijn eerste werk in eigen beheer, naar eigen zeggen: ‘zoals alle punkbands toentertijd deden: uit onvrede met de bestaande structuren, en om het vak van binnenuit te leren’.

Hij komt vaak op zowel radio als televisie, niet alleen in België, maar ook in Nederland. Verder treedt hij op in theaters met a…Lees verder op Wikipedia