Boek
Nederlands

Nummer 11, of Vertellingen die getuigen van waanzin : roman

Jonathan Coe (auteur), Otto Biersma (vertaler), Luud Dorresteyn (vertaler)
+1
Nummer 11, of Vertellingen die getuigen van waanzin : roman
×
Nummer 11, of Vertellingen die getuigen van waanzin : roman Nummer 11, of Vertellingen die getuigen van waanzin : roman

Nummer 11, of Vertellingen die getuigen van waanzin : roman

Genre:
Aan de hand van de wederwaardigheden van twee jeugdvriendinnen worden op satirische wijze de negatieve gevolgen voor Engeland van een globaliserend kapitalisme geschetst.
Titel
Nummer 11, of Vertellingen die getuigen van waanzin : roman
Auteur
Jonathan Coe
Vertaler
Otto Biersma Luud Dorresteyn
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Number 11, or Tales that witness madness
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2016
427 p.
ISBN
9789023497790 (paperback)

Besprekingen

'Waarom zijn we bang om boos te zijn?'

In de roman Nummer 11 neemt Jonathan Coe de actuele Britse politiek onder de loep. 'De gothic kan elk moment door de vernislaag van respectabiliteit en orde breken.'

Mijn hotelkamer zit twee verdiepingen onder de grond. Ik sta er niet bij stil tot ik het raam wil opendoen om een beetje frisse lucht binnen te laten. Ik schuif de gordijnen opzij en verheug me op het zonlicht. Wanneer ik het raam open, moet ik twee keer kijken. Jawel, ik staar naar een witgekalkte muur op tien centimeter van mijn neus en het licht komt van een tl-buis in de sleuf tussen het raam en de muur. De melkachtige film op het glas had me op het verkeerde been gezet. Wanneer ik me even later naar de plaats van afspraak begeef in Londen, kopt een krant 'The Blair Rich Project', ook oud-premier Tony Blair heeft rekeningen in belastingparadijzen - het tegendeel zou verbazen. De krantentitel is een verwijzing naar de horrorfilm The Blair Witch Project. Dan weet ik het zeker. De wereld uit Nummer 11, de nieuwste roman van Jonathan Coe, bestaat echt. Hij moet lachen als ik het hem vertel.

'Al sinds de crash in 2008 wilde ik ee…Lees verder

NUMMER 11

De Bezige Bij. Eerste zin De ronde toren rees zwart en glanzend op tegen de leigrijze lucht van eind oktober. Nummer 11 in Downing Street, het huis naast dat van de premier, is in Engeland gereserveerd ...

Nummer 11 in Downing Street, het huis naast dat van de premier, is in Engeland gereserveerd voor de minister van Financiën. Jonathan Coe gebruikt dat als rode en dus wel erg dunne draad om het land te beschrijven onder George Osborne, de huidige Chancellor of the Exchequer. Coe volgt het leven van de vriendinnen Rachel en Alison vanaf het moment in 2003 waarop ze als kind te horen krijgen dat de wapeninspecteur David Kelly zelfmoord heeft gepleegd. Daarna groeien ze al snel uit elkaar, wat Coe de mogelijkheid geeft om, zoals in al zijn romans, een stoet van nevenpersonages op te voeren. Het beeld dat Coe daarbij van Engeland schetst, is dat wat alle linksige intellectuelen voor ogen hebben: de superrijken boeren beter dan ooit, de rest heeft het steeds moeilijker om te overleven. Gelukkig nopen die vaststellingen Coe niet tot een drammerig pamflet. Nummer 11 is een lichtvoetige, charmante satire: er is niemand die definitief ten onder…Lees verder

Deze satire van de bekende Engelse schrijver (1961) is in sommige opzichten een vervolg op ‘Het moordende testament'* uit 1994, daar de meedogenloos kapitalistische machinaties van nazaten van de steenrijke familie Winshaw er weer een grote rol in spelen. Het personage Rachel en haar getinte vriendin Alison vormen de rode draad, met als rampzalige aanjager de dood van David Kelly in 2003, toen ze tien jaar oud waren. De neergang van Engeland vanaf toen wordt via hun beider lot getoond. Alison belandt door een rechtse columniste van de familie Winshaw in de gevangenis, haar moeder wordt slachtoffer van de (social) media in een realitysoap à la Expeditie Robinson. Rachel komt als au pair van een eveneens steenrijke familie in de knel te zitten. De auteur stelt vooral de steeds groter wordende kloof tussen arm en rijk aan de kaak, samen met de ongewenste gevolgen van tv, social media en globalisering zoals de uitbuiting van buitenlandse werknemers. De nogal SF-horror-achtige afwikkeling …Lees verder

Over Jonathan Coe

CC BY 2.0 - Foto van/door Taken by Flickr user Walnut Whippet at the 2006 Humber Mouth Festival

Jonathan Coe (Bromsgrove, 19 augustus 1961) is een Engels schrijver.

Leven en werk

Coe studeerde Engelse literatuur aan het Trinity College te Cambridge en promoveerde aan de Universiteit van Warwick, waar hij tevens gedoceerd heeft. Aanvankelijk had hij ambities in de popmuziek, maar vanaf 1987 richt hij zich naast zijn doceren voornamelijk op het schrijven van satirische romans. Vaak verweeft hij politieke thema’s in zijn werk, bijvoorbeeld in What a Carve Up! (1994, Nederlands: Het moordend testament), waarin hij het politieke klimaat onder Margaret Thatcher op de hak neemt. Verder blijft ook zijn liefde voor de muziek voortdurend als rode draad aanwezig. Hij toont zich een liefhebber van progressieve rock en zijn boek The Rotters' Club (2001) is bijvoorbeeld genoemd naar een album van Hatfield and the North.

The Rotters' Club en What a Carve Up! werden bewerkt voor de BBC en T…Lees verder op Wikipedia