Boek
Nederlands

Goud ! : roman

Ethiopie͏̈ wordt kort voor de Italiaanse invasie geregeerd door een wereldvreemde keizer die Regent genoemd wordt.
Onderwerp
Abessinië, Macht
Titel
Goud ! : roman
Auteur
Herman Portocarero
Taal
Nederlands
Uitgever
Leuven: Van Halewyck, 2004
125 p.
ISBN
90-5617-578-5

Besprekingen

Zo anti-koloniaal als mijn generatiegenoten

Het was weer even geleden dat we nog een nieuw boek lazen van Herman Portocarero, onze auteur-ambassadeur in exotische oorden. En kijk, daar is 'Goud!' Het uitroepingsteken maakt deel uit van de titel van dit merkwaardige boek. Portocarero's vijftiende notabene, een pseudo-historische roman over goudkoorts en burgeroorlog in het bizarre Ethiopië van de 19de eeuw. Pardon?!

,,Ik geef toe dat het speciaal is'', zegt Herman Portocarero (°1952, Antwerpen). ,,Een heel geconcentreerd boek, dat geen encyclopedie over Ethiopië mocht worden. Als een parfum moet het inwerken op je onderbewustzijn, blijven nazinderen. Veel is historisch correct, zoals de twee invallen: de inval van Lord Napier in 1868, waarbij de Engelsen vochten tegen de waanzinnige keizer die model staat voor de regent in mijn boek. En de Italiaanse inval in 1896, met luister door de Italianen verloren. Het was de enige maal in de geschiedenis dat een Afrikaans legertje een koloniaal leger versloeg.''

,,Ethiopië was tot Haile Selassie (de laatste keizer, 1892-1975, red.) een puur feodaal systeem met koningen die samen de koning der koningen kozen, wat goed was voor een permanente staat van burgeroorlogen en opvolgingsoorlogen. Zelfs toen Mussolini in 1936 Ethiopië binnenviel, heulden de noordelijke vorsten nog met de Italianen tegen Haile Selassie. Maar al die historische bijzonderheden…Lees verder

Misschien moeten we allemaal even terug naar de woestijn, om weer te leren denken in generaties, niet in minuten of maanden". Het citaat komt uit een column van Herman Portocarero in 'Knack' (15 september 2004) en verwijst naar onze, typisch westerse, verwachting dat problemen snel oplosbaar moeten zijn. Conflicten zoals die tussen volkeren met een islamitische achtergrond en volkeren met een joodse, christelijke of humanistische traditie vereisen echter al snel generaties om fundamenteel te evolueren, wat haaks staat op onze hoop dat politici ze binnen één legislatuur oplossen.

Herman Portocarero is diplomaat en schrijver en zijn laatste roman, Goud!, sluit nauw aan bij het citaat uit zijn column in Knack. In die roman beschrijft hij op zijn typische manier het verloop van een burgeroorlog in Ethiopië en de interventie van een Italiaanse troepenmacht in het conflict. Het is een roman geworden met een exotische schriftuur en een soms bijna hooghartig intellectueel gehalt…Lees verder
Het Ethiopië in deze roman wordt geregeerd door een wereldvreemde keizer die Regent genoemd wordt. De verteller van het verhaal is een neef, die zich Prins Ik noemt en baadt in weelde, omgeven door concubines. Een aantal buitenlandse gezanten wordt ten tonele gevoerd, ieder met zijn stereotiepe landsaard en dubbele agenda, want het boek staat vol van de intriges. Het meest opmerkelijke aan het boek is de lengte van de hoofdstukken, de meeste beslaan slechts een halve bladzijde. Ieder hoofdstuk is een verhaal op zich, poëtisch, beeldend. De aaneenschakeling van deze losstaande hoofdstukken wordt tot een fascinerend mozaïek, dat ten slotte een verhaal openbaart dat deels historisch deels fictief is: een invasie van het land door Italiaanse legers. De auteur heeft jarenlang in Ethiopië gewoond en geeft blijk van een diep inzicht in land en cultuur.

Over Herman Portocarero

Herman Portocarero (Sint-Katelijne-Waver, 6 januari 1952) is een Belgische schrijver en diplomaat.

Diplomaat

Na zijn studies rechten aan de Ufsia werkte Herman Portocarrero als stagiair-advocaat aan de Antwerpse balie. In 1978 ging hij in Parijs bij de UNESCO aan de slag maar amper een jaar later vervoegde de polyglot het Belgische diplomatieke korps in Addis Abeba, Ethiopië.

Na een tweede diplomatieke missie (Jamaica) was hij van 1985 tot 1989 eerste secretaris van de Belgische delegatie bij de Verenigde Naties in New York, een instelling die hij opnieuw zou vervoegen in de periode 1992-1995. Herman Portocarero staat aan de basis van het verdrag tegen het gebruik van anti-persoonsmijnen.

In 1988 en de twee daaropvolgende jaren onderbrak hij zijn diplomatieke loopbaan voor respectievelijk een sabbatsjaar in Andalusië en een adviseursrol voor Artsen Zonder Grenzen in Soedan en Nicaragua.

Terug in Brussel was …Lees verder op Wikipedia