Boek
Nederlands

De duizend monden van onze dorst

Guido Conti (auteur), Manon Smits (vertaler)

De duizend monden van onze dorst

Genre:
In de zomer van 1946 worden twee Italiaanse meisjes op slag verliefd, hoewel ze elkaars tegenpolen zijn, maar hun omgeving accepteert hun liefde niet.
Titel
De duizend monden van onze dorst
Auteur
Guido Conti
Vertaler
Manon Smits
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Italiaans
Oorspr. titel
Le mille bocche della nostra sete
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Cargo, 2011
301 p.
ISBN
9789023463405 (paperback)

Besprekingen

De roman vertelt de love story tussen Marzia en Emma. Als de twee elkaar meisjes elkaar in 1947 voor de eerste keer ontmoeten, op het feest voor de achttiende verjaardag van Emma, is het liefde op eerste zicht. Toch zijn de meisjes heel verschillend. Emma is open, bruusk, kan heel agressief zijn. Marzia is tijdens de Tweede Wereldoorlog opgevoed in een Zwitserse kostschool, ze is een jaar jonger dan Emma, ze is gereserveerd en geeft zich niet gemakkelijk bloot. Een lesbische relatie was in 1947 uiteraard taboe. Toch is het Marzia’s vader die zijn dochter in de handen van Emma drijft: hij hoopt dat Barra, de vader van Emma, zijn noodlijdende bedrijf te hulp zal komen met vers kapitaal, wat overigens niet gebeurt. De vader van Marzia heeft met de fascisten samengewerkt en dat komt hem na de oorlog duur te staan. De vader van Emma is weduwnaar, hij drinkt en heeft een oogje op de mooie Marzia, terwijl zijn huishoudster precies op hem verliefd is. Hij zorgt ervoor dat de relatie tussen de…Lees verder
Zomer 1946. Twee beeldschone jonge Italiaanse meisjes, Marzia en Emma, komen elkaar tegen en worden op slag verliefd. Ze zijn in vrijwel alles elkaars tegenpolen, Emma is verwend, hartstochtelijk, maar onberekenbaar. Marzia is onervaren, schuchter en onzeker, maar ze voelen zich desondanks sterk tot elkaar aangetrokken en beleven hun liefde intens. Helaas accepteert hun omgeving hun relatie niet, Marzia wordt uitgehuwelijkt en vertrekt naar Argentinië, Emma vlucht in een carrière als kunstcritica. Pas na twintig jaar zien ze elkaar weer en lijkt het erop dat ze samen verder kunnen. De Italiaanse schrijver (1985) heeft een vlotte pen en er zit vaart in het verhaal, maar helaas schiet zijn beeldend vermogend toch tekort. Zowel de psychologie van zijn personages alsook de historische achtergrond van de jaren na de oorlog komen niet of nauwelijks uit de verf. Normale druk.